De eerste dag op weg naar zindelijkheid, plaste ze een aantal keer in haar broek. Papa was die dag niet thuis, want hij hielp zijn neef met het leggen van een vloer. Aan het eind van die dag kwam papa thuis in zijn stoffige outfit en zei "even een andere broek aan doen"
Ze is inmiddels 3 en heeft praatjes voor tien. Ze heeft het ook niet van een vreemde.
Ik kan me goed herinneren dat mijn moeder vroeger op zondagochtend dwars door mijn verhaal riep "kan dit alsjeblieft een uur later, ik moet even wakker worden?!"
Of dat mijn nicht, tijdens vakanties, geïrriteerd over haar boeken heen keek en met haar wijsvinger op haar mond siste "sssssht ik ben aan t lezen".